نمی خوام و هیچوقت نخواهم خواست!
و همونطور که زهرا گفت دلم باید فقط برا خودم بسوزه خب؟ من دلم دلم فقط برا خودم می سوزه. و برا آینده ای که می خوام.

هوای تاریکو دوست دارم، وقتی صبح پا میشی می بینی تاریکه. بگذریم.

بعد این همه وقت دوباره حس وبلاگ نوشتنم گرفته. یه چی تو مایه های اینکه خوشی بزنه زیر دل آدم و اینا.

چیز خاصیم نیست که بخوام در مورد بنویسم آخه.

دلم می خواد بشینم فیلم ببینم. +___= (اسمایلی یک چشم کور)

تو برج  که زندانی نشدیم،

تئودورا که نشدیم،

سر راهیم نشدیم,

پیشخدمتم نشدیم،

روباهم نشدیم،

عوضیم که نشدیم بریم یکیو گروگان بگیریم عاشقمون شه،

حتی مو نارنجیم نشدیم بلکه یکی مث سانجی حداقل قربون صدقه مون بره.

ای تف

پ.ن: این هیچ ربطی به کسایی که این جا رو می خونن نداره. به خودتون نگیرین. چیه نکنه درد دلامم باید توضیح بدم؟! از توضیح دادن حالم بهم می خوره.

دستام زیاد می لرزن.